Zoe Konstantopoulou: NON aos ultimato, NON ao memorando da servidume

pancarta

http://cadtm.org/Zoe-Konstantopoulou-NO-a-los

http://auditoriaciudadana.net/tag/pacd/

http://www.auditamosgrecia.org/es/

O discurso pronunciado a mañá do 11 de xullo de 2015 por ZoeKonstantopoulou, presidente do Parlamento grego, sobre a proposta do goberno aos acredores:

Señoras e señores, estimados colegas,

En momentos como estes, debemos actuar e falar con sinceridade institucional e coraxe política. Debemos asumir a responsabilidade que recae en todos e cada un de nós.

Debemos defender, de acordo aos ditados da nosa conciencia, as causas xustas e os dereitos sagrados, inviolables e non negociables do noso pobo e da nosa sociedade. Debemos protexer o legado daqueles que deron as súas vidas e a súa liberdade para que hoxe poidamos vivir como persoas libres. Debemos preservar a herdanza das novas xeracións e das futuras, así como a da civilización humana. Tamén debemos preservar eses valores irrenunciables que definen e alentan a nosa existencia persoal e colectiva.

Como elixe e decide actuar cada persoa pode variar e ninguén ten o dereito de trivializar as decisións que toman a partir dun xuízo persoal e existencial, para denigralas ou explotalas politicamente.

Todos e cada un de nós somos xulgados e seremos xulgados polas nosas actitudes e as nosas decisións, por noso si e por noso non, polas nosas accións e omisións, pola nosa coherencia e as nosas resistencias, pola nosa abnegación e xenerosidade.

Dende hai cinco meses, o Goberno, tendo á esquerda como a súa corrente principal e coas forzas anti-memorandos no seu núcleo, estivo a librar unha batalla desigual en condicións de asfixia e chantaxe, contra unha Europa que traizoou os seus principios fundacionais, o benestar dos seus pobos e sociedades. Dentro dunha Europa que utiliza a moeda común, o euro, non como un medio para alcanzar o benestar social, senón como unha panca e unha ferramenta para a coerción e a humillación dos pobos rebeldes e os seus líderes. Dentro dunha Europa que se está a transformar nunha prisión de pesadelo para os seus pobos, a pesar de que foi construída para ser un fogar común e hospitalario.

O pobo grego confiou a este Goberno a gran causa da súa liberación das cadeas do Memorando, da vixilancia e supervisión imposta á sociedade baixo o pretexto da débeda. Esa débeda ilegal, ilexítima, odiosa e insostible, cuxa natureza, como se demostra nos resultados preliminares do Comité para a Verdade sobre a Débeda Pública, xa era coñecida polos acredores dende 2010.
Esa débeda que non xurdiu como un fenómeno meteorolóxico, senón que foi creada polos gobernos anteriores a través da corrupción na contratación, os subornos, cláusulas leoninas, e tipos de interese astronómicos, todo en beneficio dos bancos e das empresas estranxeiras.

Unha débeda que a Troika, xunto cos gobernos gregos anteriores, converteu en forma fraudulenta de débeda privada a pública, rescatando aos bancos privados franceses e alemáns, así como aos gregos, condenado ao pobo grego a vivir en condicións de crise humanitaria. E ademais, utilizou aos órganos da corrupción mediática para aterrorizar e enganar á cidadanía.

Esa débeda nin se creou nin se incrementou polo pobo ou polo Goberno actual. Durante cinco anos utilizouse como unha ferramenta para escravizar a xente, polas forzas que operan en Europa baixo as regras do totalitarismo económico.
No desprezo á moral e ao dereito, Alemaña aínda non pagou as súas débedas (N.de T.: correspondente á ocupación alemá) á pequena Grecia da época da resistencia, da que a historia recoñece o seu heroísmo. Esas débedas superan o valor da actual débeda pública grega. Segundo os cálculos moderados da Comisión do Tribunal de Contas creada polo goberno precedente, a débeda de Alemaña representa uns 340.000 millóns de euros, mentres que a pretendida débeda pública actual de Grecia se estima en 325.000 millóns de euros.

Despois da Segunda Guerra Mundial, Alemaña gozou da maior condonación da débeda da historia, para permitirlle volver empezar de cero. Isto fíxose coa xenerosa colaboración de Grecia. Non obstante, agora Alemaña protexeu os responsables de actos de corrupción cos gobernos gregos anteriores e os seus partidos políticos, como é o caso de Siemens, e lles deu protección evitándolles enfrontarse á xustiza grega.

Non obstante, Alemaña estase a comportar coma se a historia e o pobo grego estivesen en débeda con ela, coma se quixese tomar unha revancha histórica polas súas propias atrocidades. Alemaña está a aplicar e impón unha política que constitúe un crime, non só contra o pobo grego, senón un crime contra a humanidade. No sentido penal do termo xa que se trata dunha agresión sistemática e de grande envergadura contra unha poboación co obxectivo ben premeditado de lograr a súa destrución parcial ou total.
E, por desgracia, os gobernos e as institucións que deberían cumprir coas súas responsabilidades, e estar á altura do momento histórico, volvéronse cómplices desta agresión.

Señoras e señores, estimados colegas,

Someter ao pobo e ao goberno en condicións de asfixia e baixo a ameaza dunha quebra caótica, pola creación artificial e premeditada dunhas condicións de catástrofe humanitaria, constitúe unha violación directa de todos os tratados internacionais de protección dos dereitos humanos, incluída a Carta das Nacións Unidas, os tratados europeos, e mesmo os estatutos do Tribunal Penal Internacional.
A chantaxe non é unha fatalidade. E a creación e a implantación de condicións cuxo obxectivo é suprimir o libre arbitrio, non permite a ninguén falar da liberdade de «elección».
Os prestamistas están a chantaxear o goberno. Eles están a actuar de xeito fraudulento, xa que saben dende 2010 que esta débeda é insostible. Están a actuar conscientemente, xa que nas súas declaracións anticipan a necesidade de conceder unha axuda humanitaria a Grecia. Unha axuda humanitaria para que? Para un desastre natural inesperado e accidental? Por un terremoto imprevisto, unha inundación, un incendio?

Non. Unha axuda humanitaria que é a consecuencia dunha elección consciente e calculada para privar ao pobo dos seus medios de subsistencia, pechando a billa da liquidez en represalia pola decisión democrática do goberno e do parlamento de chamar a un referendo e deixar ás persoas decidir o seu propio futuro.

O pobo grego honrou ao Goberno que confiou nel, e ao Parlamento que lles permitiu o dereito a tomar as súas vidas e os seus destinos nas súas propias mans. Con valentía e orgullo dixo No.

NON á chantaxe

NON a ningún ultimato

NON aos Memorandos de servidume

NON ao pagamento dunha débeda que o pobo non creou e da que non é responsable

NON ás novas medidas de miseria e submisión

Os prestamistas insistiron obstinadamente na transformación dese NON nun SE, coa complicidade pérfida daqueles responsables dos memorandos e que se beneficiaron deles, dos que crearon a débeda.

Este NON do pobo transcéndenos a todos e obríganos a defender o seu dereito a loitar polas súas vidas, loitar para non vivir unha media vida ou unha vida de xeonllos. Para estar orgullosos do que legamos ás xeracións seguintes e á humanidade.

Hoxe o Goberno está a ser chantaxeado para que do seu consentimento ás condicións que non lle representan, que non proveñen del, e que combate. O Primeiro Ministro falou con honestidade, valentía, coraxe e abnegación. El é o Primeiro Ministro máis novo que houbo en Grecia e loitou como ningún dos seus predecesores polos dereitos democráticos e sociais das persoas e das xeracións máis novas, que representou e representa a nosa xeración, e dános esperanzas. Eu hónroo e honrareino sempre pola súa firmeza e as súas opcións. E ao mesmo tempo, considero que é a miña responsabilidade institucional, como presidenta do Parlamento, non pechar os ollos e non finxir que non entendo a chantaxe. Eu nunca poderei votar e lexitimar o contido deste acordo. Creo que o mesmo vale e valerá para o Primeiro Ministro, quen hoxe é chantaxeado cunha arma que ameaza a supervivencia do seu pobo. Creo que o mesmo vale para o Goberno e para os grupos parlamentarios que o apoian.

Vou asumir a miña responsabilidade vinculante coa historia desta institución dicindo «presente», no debate e a votación de hoxe. Creo que deste xeito me fago máis útil á xente, ao Goberno e ao Primeiro Ministro, ás xeracións futuras e ás sociedades europeas, ao expoñer publicamente as verdadeiras condicións nas que o Parlamento grego debe tomar decisións, rexeitando a chantaxe, de acordo ao parágrafo 4 do artigo 120 da Constitución.

O pobo grego é o segundo en sufrir esta forma de guerra na zona euro, precedido por Chipre en marzo de 2013. Este intento de impoñer medidas rexeitadas polo pobo nun referendo, mediante a chantaxe dos bancos pechados e a ameaza de quebra, constitúe unha violación brutal da Constitución grega e priva o Parlamento da autoridade que lle outorga esa mesma Constitución.

Toda persoa ten o dereito e a obriga de resistir. Non hai resistencia na historia que fose doada. Pero pedimos o voto e a confianza do pobo para afrontar as dificultades, e é fronte a estas dificultades que agora debemos saír adiante. E sen temores.

COMUNICADO DA PLATAFORMA POLA BANCA PÚBLICA

NCG_banca_lio

Durante o mes de xuño asistimos o xuízo dos exdirectivos das, moi a pesar noso e da cidadanía galega, ex-caixas galegas Caixa Galicia e Caixa Nova. A Plataforma Pola Banca Pública fai un chamamento a sociedade galega para que reflexione sobre o engano o que están sendo sometidas.

No ano 2012 coincidindo con un momento de gran mobilización social iniciado o 15 de maio de 2010 esta plataforma comeza una campaña de recollida de sinaturas en apoio a dous escritos de denuncia dirixidos a Fiscalía do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza e outro a Fiscalía Anticorrupción. Esta recollida de sinaturas levouse a cabo nas 7 cidades galegas.En paralelo e das mobilizacións organizadas pola pbp naceron as plataformas de afectados polas preferentes, en cuxa creación participamos e coas que mantivemos una estreita relación, aínda que non souberon comprender a idea de xustiza que nos promovíamos, tratando de ir máis alá do resarcimento individual e buscando un plantexamento épico da xustiza ante a desfeita do sistema financeiro galego.

Finalmente fixemos 3 entregas, na Fiscalía de Ourense, sumando 4000 sinaturas de apoio estas denuncias.

Os escritos presentados emprazaban a fiscalía a iniciar unha investigación dos posibles delitos contra a orde socioeconómica cometidos polos consellos de administración das extintas caixas de aforro. Concretamente apoiabámonos no artigo 295 do código penal que tipifica a administración desleal.

Tendo clara a PBP a estrutura xerárquica da fiscalía, dependente do goberno, e a altísima posibilidade, como está acontecendo, que non se afondara na investigación, establecemos contacto co avogado da Coruña Pablo Arangüena que se personara como acusador particular. Esta acusación particular permitíanos presentar proba e chamar xente a declarar. Acadando diste xeito afondar no acontecido e obtendo por vía xudicial a auditoría que o partido popular e o seu presidente, na Xunta de Galicia, rechazaran pola vía política. A renuncia diste abrogado a seguir coa acusación particular e a falla de interese dos diferentes sectores organizados da sociedade galega da como resultado a actual situación.

Temos que ver a unha parte dos consellos de administración sentados ante o xuíz por unhas xubilacións, que non sendo lexítimas non son máis que a punta do iceberg, o pago o traballo de entregar o sistema de aforro público galego a mans privadas. Fixémonos no detalle que José Luis Méndez non está imputado, sendo Director Xeral de Caixa Galicia, a Caixa con maiores dificultade económicas. Precisamente a farsa consiste en non xulgalos polo grave dano causado a economía e o interese xeral ofrecéndonos un xuízo que pretende facernos ver que se fai xustiza.

O presidente da Xunta de Galicia, Nuñez Feijoo, con todo o seu despregue mediático, ofreceunos como un éxito, que si o foi para interese privados, o que en realidade era un fracaso para a sociedade galega.

Dende a PBP consideramos que a quebra das Caixas de aforro non foi produto da casualidade si non que resposta a un a un plan. Así o xefe da Patronal Bancaria, nos anos 90 do século pasado, decía que o 50% do aforro das cidadás do estado atopábase nas caixas e que ese mercado era o futuro negocio da banca privada. Desta idea e pode que por encargo, durante o goberno de José María Aznar promovese a reforma da lei de caixas que lle permite ampliar o territorio de negocio e os riscos, entrando cargos políticos nos consellos de administración levándoas a inversión inasumibles, baixo o principio “ deteriora e logo privatiza “-

As caixas nacidas dos montes de piedade, fai case 200 anos, para loitar contra a usura bancaria actuaban como un sistema público de aforro onde parte das ganancias revertían na sociedade e polo tanto nos propios impositores en forma de obra social e desenrolando tecido produtivo e industrial local, que doutro xeito sería difícil de criar. Este sistema de finanzas supoñía unha forte competencia para a banca privada, inasumíbel para os seus intereses expansivos.

No ano 2010 a suma das dúas caixas de aforro representaba o 5º poder financeiro do Estado con activos valorados en 75.000 millóns €.

Logo das excesivas inversións inmobiliarias as caixas entran en quebra, logo deo B.E esixirlles uns provisionamentos a elevadisimos. A máis exposta era Caixa Galicia , resulta curioso que José Luis Méndez non teña que respostar de ren ante a xustiza sendo o Director Xeral de Caixa Galicia.

A decisión política de fusionar as caixas , que o contrario do que nos fixeran crer si eran economicamente viables, foi tomada co intención de facilitar a venda a banca privada, como evidencia unha serie de acontecementos que a maneira de ver da PBP son auténticos despropósitos:

1º – A comisión de investigación parlamentar faise tarde e non persegue determinar responsabilidades políticas e que o goberno da Xunta fora parte activa na denuncia os responsables da suposta quebra.

2º – A auditoría das Caixas , que na PBP consideramos fundamental para saber que aconteceu e determinar responsabilidades. Encargase a auditoras privadas e non se da a coñecer os impositores e o resto da sociedade o resultado da mesma. O razoable tería sido facer unha auditoría pública a que tivera acceso a cidadanía, unha auditoría cidadá.

3º – Dixeran que as Caixas non eran viables e xa están dando beneficios. No ano 2013 deron 400 millóns de € antes de impostos no 2014 os beneficios ascenderon a 1200 millóns de € antes de impostos, logo de inxectarlle 9000 millóns de € para darlle liquidez púxose a venda inmediatamente cando o Memorando Europeo daba 5 anos de prazo. Isto evidencia a viabilidade das Caixas e a intencionalidade de privatizalas, nin xiquera recuperaremos o diñeiro público invertido. O que se buscaba era a privatización había que facelo pronto.

4º – Banesco a entidade Venezuelana que se fai con Nova Caixa Galicia ten a metade de tamaño que a suma das dúas caixas, isto resulta curioso cando menos. Escotet merca a Caixa por 1000 millóns de € dos que solo deposita 400 o resto pagarao en 3 entregas que aportará dos beneficios.

5º – Non se investiga a responsabilidade dos consellos de administración na vendade títulos preferentes e débeda subordinada habendo informes dos funcionarios do Banco de España contrarios a venda masiva distes produtos.

6º – Tendo en conta que Caixa Galicia era a entidade máis exposta a inversión inmobiliaria e polo tanto a máis deteriorada. O seu Director Xeral José Luis Méndez queda fora de toda investigación, demostrando este feito que non hai intención de atribuír responsabilidades pola quebra das mesmas.

7º – Non se determina a responsabilidade do regulador o Banco de España. Os gobernadores do B.E en especial Jaime Caruana La Corte nomeado polo ex-presidente José María Aznar , permiten a excesiva crédito a inversión inmobiliaria e non asume ningunha responsabilidade logo de causar un grave dano a economía e o interés xeral.

A PBP considera que perseguir ós directivos das Caixas, somente polas xubilacións , excesivas sen dúbida e que presuntamente, o noso xeito de ver, foron o pago a creación do escenario económico para poder privatizalas, é unha cortina de fumo para enganar a sociedade, facéndolle crer que a xustiza funciona, cando en realidade deberían perseguirse pola quebra do sistema financeiro e polo grave dano causado a economía. Isto é outra falta de respeto a sociedade.

Para a PBP o correcto debería ser encargar unha comisión de investigación parlamentar que profundara nas diferentes responsabilidades e perseguir xudicialmente os responsables. Non privatizar a Caixa que era viable logo de saneala e mantela con un sistema de aforro público eliminando todos os postos e cargos políticos dos consellos e creando sistemas de control cidadá que impediran que esta situación voltase a repetirse.

Neste momento o aforro de todas as galegas está controlado e responde a intereses privados. Dende a PBP consideramos isto un erro que deteriorará máis a economía galega e eliminará opcións de crédito.

Tamén botamos en falla un compromiso verdadeiro, da sociedade galega organizada, no clarexamento da quebra e privatización do sistema financeiro autóctono.

Queremos que se lembre que estando como presidente da Xunta de Galicia Nuñez Feijoo as galegas quedamos sen o control do sistema de aforro que perdurou case 200 anos.

A Plataforma Pola Banca pública ten como obxectivo recuperación dun sistema de aforro público baseado na ética das finanzas, pondo a economía o servizo das persoas.

Neste momento queremos que quede constancia que non toda a sociedade galega está de acordo co que o presidente da Xunta de Galicia pretende vender coma un éxito e que nos consideramos unha estafa

Marzo 2014 Que se informe negativamente a venta de NCG BANCO a BANESCO.

https://www.change.org/p/joaqu%C3%ADn-almunia-que-se-informe-negativamente-la-venta-de-ncg-banco-a-banesco?recruiter=17719472&utm_campaign=mailto_link&utm_medium=email&utm_source=share_petition#petition-letter

Queremos solicitar ao Sr. Almunia que a Comisión que preside na UE sobre a Competencia, evite a culminación do espolio das Caixas Galegas, nas que, en vez de manter os seus Órganos de Goberno baixo o control democrático da cidadanía e aplicándolles unha eficaz vixilancia sobre o cumprimento dos seus obxectivos sociais, se procedeu ao seu “bancarización” e desmantelamento, cedéndoas para ser explotadas nun mercado cativo, anulando todos os beneficios e dereitos que viñeron funcionando durante máis de cen anos.

Divulgáronse documentos na que se citan prolijamente evidencias de que existiu e existe un plan para unificar os mercados financeiros por parte de grupos especuladores, ansiosos de controlar o poder económico e sojuzgar o poder político para que as decisións se tomen dende as perspectivas dos seus negocios e á marxe do Interese Público, do Ben Común, e mesmo do dereito das persoas a controlar e gozar dos seus patrimonios.

QUEN CONTROLA O FLUXO DO DIÑEIRO, CONTROLA O PODER POLÍTICO E SOCIAL!

Non é algo que se tería que vixiar, para evitar evidentes abusos de poder, sobre a base da súa concentración?…

Esa Comisión, (baixo a súa responsabilidade), ten asumida a misión de vixiar e controlar actitudes e comportamentos relacionados co “mercado libre”, evitando os oligopolios, tamén a alteración subrepticia do prezo das cousas e servizos, resgardando os dereitos adquiridos polas persoas…

Entendemos que o seu posto é consecuencia dun mandato democrático, é dicir, que está para defender os dereitos das persoas e, subsidiariamente, os das empresas, en canto que estas son expresións daquelas.

De ningún xeito a función desa Comisión pode limitarse a dar o visto e prace a feitos consumados, sen entrar nunha análise profunda das causas e procedementos que o motivaron, nin xustificar erros, nin sequera previsións ou plans ocultos cando estes prexudican claramente os dereitos das persoas, aínda que só sexa por vulnerar a debida transparencia e claridade. É de entender que calquera formulación que se lle formule dende a cidadanía, debe debidamente ser valorada e debe supoñer unha resposta detallada a cada unha das consultas formuladas.

Tamén queremos formularlle algunhas preguntas sobre este asunto, co rogo encarecido de que nos sexan respondidas de forma puntual e razoada:

Queremos solicitar ao Sr. Almunia que a Comisión que preside na UE sobre a Competencia, evite a culminación do espolio das Caixas Galegas, nas que, en vez de manter os seus Órganos de Goberno baixo o control democrático da cidadanía e aplicándolles unha eficaz vixilancia sobre o cumprimento dos seus obxectivos sociais, se procedeu ao seu “bancarización” e desmantelamento, cedéndoas para ser explotadas nun mercado cativo, anulando todos os beneficios e dereitos que viñeron funcionando durante máis de cen anos.

Divulgáronse documentos na que se citan prolijamente evidencias de que existiu e existe un plan para unificar os mercados financeiros por parte de grupos especuladores, ansiosos de controlar o poder económico e sojuzgar o poder político para que as decisións se tomen dende as perspectivas dos seus negocios e á marxe do Interese Público, do Ben Común, e mesmo do dereito das persoas a controlar e gozar dos seus patrimonios.

QUEN CONTROLA O FLUXO DO DIÑEIRO, CONTROLA O PODER POLÍTICO E SOCIAL!

Non é algo que se tería que vixiar, para evitar evidentes abusos de poder, sobre a base da súa concentración?…

Esa Comisión, (baixo a súa responsabilidade), ten asumida a misión de vixiar e controlar actitudes e comportamentos relacionados co “mercado libre”, evitando os oligopolios, tamén a alteración subrepticia do prezo das cousas e servizos, resgardando os dereitos adquiridos polas persoas…

Entendemos que o seu posto é consecuencia dun mandato democrático, é dicir, que está para defender os dereitos das persoas e, subsidiariamente, os das empresas, en canto que estas son expresións daquelas.

De ningún xeito a función desa Comisión pode limitarse a dar o visto e prace a feitos consumados, sen entrar nunha análise profunda das causas e procedementos que o motivaron, nin xustificar erros, nin sequera previsións ou plans ocultos cando estes prexudican claramente os dereitos das persoas, aínda que só sexa por vulnerar a debida transparencia e claridade. É de entender que calquera formulación que se lle formule dende a cidadanía, debe debidamente ser valorada e debe supoñer unha resposta detallada a cada unha das consultas formuladas.

Tamén queremos formularlle algunhas preguntas sobre este asunto, co rogo encarecido de que nos sexan respondidas de forma puntual e razoada:

10 MARZO 2014 Carta a Juaquin Almunia Vice-Presidente, Comisario responsable de Competencia Comisión Europea Joaquín Almunia

– Vice-Presidente, Comisario responsable de Competencia Comisión Europea Joaquín Almunia
Estimado señor,
Como persoa afectada pola crise xurdida do poder omnímodo das entidades financeiras privadas, e vendo como non só non se corrixen os continuos abusos que deron orixe á situación actual, senón que se afonda no sometemento aos obxectivos de explotación por parte do devandito lobby, quero participar nesta petición de amparo, de forma individualizada pero coordinada con outras persoas por este ou outras canles.
E é que, ao parecer segundo escrito do Sr. xefe do seu gabinete, se pode esperar que por parte desa Comisión están dispostos a dar o visto e prace á operación de venda da entidade denominada “Nova Galicia Banco” (produto da fusión forzada das Caixas de Aforro galegas) a BANESCO, dando por feito que se axusta á normativa europea establecida polo T. F. da UE, sen que haxa ningún indicio dunha valoración das circunstancias e antecedentes da devandita operación, polo que desexo manifestar:
Que me considero co dereito e a obriga de achegar a miña opinión respecto á evolución dun proceso que, segundo o meu entender, vulnerou normas respecto á competencia entre entidades de servizos FINANCEIROS, nunha trama para controlar as tarifas aplicables, sobre a base da absorción, de forma revolta e desordenada, de entidades competitivas legalmente establecidas, arrebatando os seus patrimonios e destruíndo as súas estruturas de utilidade pública.
A venda efectuada non pode ser recoñecida como válida. Tanto a fusión entre ambas as dúas Caixas galegas (con oficinas en toda España) coma a súa posterior conversión en banco privado: foron decididas por uns órganos de goberno constituídos sen garantías democráticas, en representación de Clientes, traballadores e entidades fundadoras, aos que non se informou nin consultou sobre a auténtica situación das entidades, nin de posibles alternativas a aplicar. As evidencias máis destacadas da trama, na consecución de obxectivos espurios, son:
. Conivencia de financeiros e organizacións políticas para lexislar de forma en que a liberdade de circulación de capitais, as normas de boas prácticas bancarias, o control e revisión das operacións financeiras, se reconvertan en factores de especulación e dominio do mercado financeiro, mesmo en elementos de fraude fiscal.

. Vulnerar as normas de “libre competencia” nun “mercado cativo”, reconvertendo o que sería un Servizo Público, nunha pesada carga para as persoas e PEME, ao substituír ás Caixas de Aforro (que xestionaban sobre o 50% dos depósitos e dende unha perspectiva de servizo público) por un banco especulativo, grazas á complicidade de políticos e medios de comunicación

. Alterar as normas das Caixas, suplindo as directrices por recomendacións interesadas e así chegar a implantar maneiras e formas orientadas á especulación e explotación abusiva dos recursos financeiros, quebrantando a formación dos seus órganos de goberno, ao deteriorar os procesos democráticos.

. A liquidación de contratos de responsables da deriva das entidades, con pingües indemnizacións segundo acordos tomados en plena crise, evidenciando a intención de silenciar testemuños e gañar vontades.

. Os usuarios das Caixas perderon, coa conversión, a súa participación nos Órganos de Goberno da entidade, o que supón un claro prexuízo non compensado, agudizando os prexuízos causados por un espolio planificado.

. Non pedíronse responsabilidades aos electos para os Órganos de Goberno das Caixas, que optaron por introducir estratexias contrarias aos intereses das persoas e entidades ás cales representaban, aos que nin consultaron nin tiveron en conta á hora de decidir operacións financeiras inadecuadas e prexudiciais, así como fusións e conversións inadmisibles para o interese público, poñéndose ao servizo do Lobby bancario, patrocinador dun oligopolio prexudicial para o interese común, vulnerando as normas da competencia e dereitos dos usuarios

. Non se debe admitir que unha Caixa de Aforros patrocine a súa destrución, renunciando aos obxectivos que xustificaron a súa fundación ao ofrecer un servizo público sen ánimo de lucro, que agora desaparece, rebaixando a competitividade.

Enténdese que as normas sobre a libre competencia deben referirse aos dereitos dos concorrentes como ofertantes pero tamén, e principalmente, aos dereitos dos usuarios e consumidores, en cuxo interese deben de impedirse os oligopolios e que se destrúan entidades con estratexias legais e reguladas segundo o interese común, para un desenvolvemento integrado no seu ámbito, como o eran as Caixas, ás que habería que ter saneado, pero nunca suprimido.

É, por todo iso que lle reclamo a atención para o resgardo público ante a citada operación, esperando do informe de competencia que restableza e adecúe os seus termos, salvagardando os dereitos das partes, abrigo e fundamentalmente o interese, socialmente compartido, da presenza activa das Caixas de Aforros.

ENTREGA DE FIRMAS Á FISCALÍA

Lectura automática do escrito feito por Miguel Quinteiro,dirixido a fiscalía anticorrupción, e presentado na fiscalía en Ourense:

http://www.youtube.com/watch?v=j_plXAvdsR8&feature=youtu.be

Primeira entrega de firma á fiscalía.

http://www.youtube.com/watch?v=5crWEZTj8cA&feature=endscreen&NR=1

http://praza.com/economia/785/a-plataforma-polo-aforro-publico-presenta-tres-mil-sinaturas-para-pedir-que-se-investigue-a-xestion-de-ncg/

Segunda entrega de firmas á fiscalía.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Vtg6p3FHqBY

http://www.abc.es/agencias/noticia.asp?noticia=1177638

http://www.finanzas.com/noticias/economia/20120528/presentan-fiscalia-ourense-firmas-1387265.html

http://www.sermosgaliza.com/artigo/galiza/a-fiscalia-superior-de-galiza-ultima-unha-demanda-masiva-contra-ngb-polas-preferentes/20120522200948001531.html

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/vigo/2012/05/22/fiscalia-prepara-demanda-masiva-preferentes/0003_20120520120522181056832.htm

http://www.diariojuridico.com/actualidad/las-participaciones-preferentes-en-el-punto-de-mira-de-las-investigaciones-de-la-fiscalia-general-del-estado.html